شاخص هایی برای کارآفرینی

تا مدت ها سطح کارآفرینی را با معیارهای کمی محصول و نتایج آن می سنجیدند؛ معیارهایی چون نرخ خود اشتغالی، نرخ دارایی کسب و کار یا تعداد شرکت های تازه کار. اما در طول یک دهه گذشته نسبت فعالیت کارآفرینی کل مراحل اولیه بنیاد «نظارت بر کارآفرینی جهانی» معیاری همه گیر برای سنجش میزان و سطح کارآفرینی در سطح کشورها به دست داده است.

اگرچه این شاخص ها یا نسبت های محصول اصلاحات، تعدیل ها و تعبیراتی داشته اند تا معیارهایی کیفی همچون آموزش و بنگاه های با رشد بالا را هم در سنجش و ارزیابی خود دخیل کنند، اساساً بر ارزیابی کمی کسب و کارهای موجود یا در شرف تولد استوار هستند. تعیین شاخص کارآفرینی و توسعه به همین سبب و به خاطر نقصان ذاتی معیارهای به کار رفته چند نقص عمده دارد. نقص نخست این است که در حالی که تمام تعاریف بر ماهیت چند بعدی کارآفرینی تاکید دارند، سنجه های موجود تنها یکی از این ابعاد و در مواقعی نه مهم ترین آن ها را اندازه گیری می کنند. ابعادی چون نوآوری، ریسک پذیری، تشخیص فرصت ها، مشوق های فرصت های رشد و تصمیم گیری های غیر معمول.

نقص دوم این است که این شاخص ها تاثیرات متفاوت و متنوع کسب و کار را نادیده می گیرند. به یک کسب و کار کشاورزی سنتی در اوگاندا یا پرو اهمیتی یکسان با شرکتی اینترنتی در دره سیلیکون امریکا داده می شود.

سوم این که در نهایت کارآفرین کشورها را کشورهایی معرفی می کنند که بیشترین تعداد کسب و کار را دارند. بدین ترتیب کشورهای عمدتا در حال توسعه آفریقا و آمریکای جنوبی صدر فهرست را از آن خود می کنند. چهارم این که این معیارهای کمی تفاوت های محیطی را لحاظ نمی کنند.

نویسنده: نیما کوثری

Google+ Comments

برچسب‌ها:

بیش از دو سال است که در حوزه های بازاریابی، تبلیغات، مدیریت و کارآفرینی می نویسم؛ با معتبرترین روزنامه اقتصادی کشور «دنیای اقتصاد» همکاری می کنم. موسس چند وب سایت و شرکت در حوزه تجارت الکترونیک هستم. شعار من: «یک دقیقه موفقیت، بهای سال ها شکست را می پردازد»

دیدگاه شما چیست؟










Powered by WebGozar

دانلود نرم افزار

هاست جوملا

سامانه پیام کوتاه

قالب جوملا

لوازم نور افشانی

پنل اس ام اس